آرایش جدید نقدینگی در بازار بورس
بورس در آخرین آمار جریان پول حقیقی، بیش از آنکه نشانهای از خروج سرمایه از بازار ارائه دهد، تصویری از چرخش نقدینگی میان صنایع را به نمایش گذاشت؛ چرخشی که میتواند از تغییر نگاه معاملهگران نسبت به ارزندگی و چشمانداز سودآوری حکایت داشته باشد.
نگاهی به جریان ورود و خروج پول حقیقی در صنایع مختلف نشان میدهد سرمایهگذاران این روزها به جای خروج گسترده از بازار، در حال بازآرایی پرتفوی خود هستند. دادهها حاکی از آن است که صنایع دارویی، کانیهای فلزی و غذایی بیشترین ورود نقدینگی حقیقی را تجربه کردهاند؛ در مقابل، بانکها، شرکتهای نفتی و هلدینگهای چندرشتهای بیشترین فشار فروش را از سوی سرمایهگذاران حقیقی به خود دیدهاند.
صنایع پیشگام کدامند؟
در میان صنایع پیشرو، داروییها با جذب بیش از ۱.۲ هزار میلیارد تومان پول حقیقی در صدر جدول قرار گرفتهاند؛ موضوعی که میتواند بیانگر افزایش توجه بازار به صنایع با درآمدهای باثباتتر و حساسیت کمتر نسبت به نوسانات کوتاهمدت اقتصاد باشد. پس از آن نیز گروه کانیهای فلزی با بیش از هزار میلیارد تومان و صنایع غذایی با حدود ۵۶۵ میلیارد تومان ورود سرمایه، دیگر مقاصد اصلی نقدینگی بودند.
اما شاید مهمترین نکته این آمار، خروج سنگین بیش از ۵.۷ هزار میلیارد تومان سرمایه حقیقی از صنعت بانک باشد؛ رقمی که فاصله معناداری با سایر صنایع دارد و نشان میدهد بخش مهمی از سرمایهگذاران ترجیح دادهاند فعلاً از این گروه فاصله بگیرند. پس از بانکها، گروههای نفتی و شرکتهای چندرشتهای نیز در رتبههای بعدی خروج سرمایه قرار دارند.
آیا ورود پول به معنای آغاز یک روند جدید است؟
پاسخ این سؤال هنوز قطعی نیست. تجربه بازار سرمایه نشان داده ورود نقدینگی به یک صنعت، اگر با رشد قابل توجه قیمت سهام همراه شود، معمولاً وارد مرحلهای میشود که بخشی از سرمایهگذاران اقدام به شناسایی و تسویه سود میکنند. به همین دلیل، اگرچه ورود پول به گروههایی مانند دارویی در کوتاهمدت سیگنال مثبتی محسوب میشود، اما ادامه این روند نیازمند آن است که ورود سرمایه جدید بتواند فشار عرضه ناشی از ذخیره سود معاملهگران را جذب کند.
در واقع، هرچه بازدهی یک صنعت در دوره کوتاهمدت بیشتر باشد، احتمال افزایش عرضه از سوی سهامدارانی که به سود مطلوب رسیدهاند نیز افزایش پیدا میکند. بنابراین، تداوم روند صعودی تنها در صورتی امکانپذیر خواهد بود که جریان نقدینگی همچنان از عرضهها پیشی بگیرد.
چرخش سرمایه میان صنایع
از سوی دیگر، خروج پول از صنایع بزرگ و شاخصساز الزاماً به معنای تضعیف بنیاد این شرکتها نیست. در بسیاری از مقاطع، سرمایهگذاران برای افزایش بازدهی، منابع خود را از صنایع کمتحرکتر خارج کرده و به سمت گروههایی هدایت میکنند که در آن مقطع از ظرفیت رشد بیشتری برخوردار هستند. این همان پدیدهای است که در ادبیات مالی از آن با عنوان چرخش سرمایه میان صنایع (Sector Rotation) یاد میشود.
برآیند آمار جریان پول حقیقی نشان میدهد بورس در حال ورود به مرحلهای است که انتخاب صنعت مناسب، اهمیت بیشتری از صرفاً حضور در بازار پیدا کرده است. سرمایهگذاران در حال تغییر وزن صنایع مختلف در پرتفوی خود هستند و این رفتار معمولاً زمانی مشاهده میشود که بازار به دنبال رهبران جدید برای ادامه مسیر باشد.
با این حال، باید توجه داشت که ورود پول به صنایع برتر، بهتنهایی تضمینکننده ادامه روند صعودی نیست. اگر در روزهای آینده فشار عرضه ناشی از شناسایی سود در گروههایی مانند دارویی افزایش یابد و نقدینگی تازهای وارد این صنایع نشود، بخشی از این ورود پول میتواند صرفاً به یک جابهجایی کوتاهمدت سرمایه تبدیل شود. از این رو، رصد پایداری جریان نقدینگی در کنار متغیرهای بنیادی، مهمترین معیار برای ارزیابی دوام این چرخش سرمایه خواهد بود.
