درک مفهوم مظنه و نقش آن در تحلیل عرضه و تقاضای بورس

به گزارش ایران اکونومیست؛ اصطلاح مظنه در بازارهای مالی به نرخ‌های پیشنهادی فعالان بازار برای خرید یا فروش یک دارایی اشاره دارد. این داده‌ها نمایانگر تمایل خریداران و فروشندگان برای انجام معامله در نرخ‌های مشخص است، اما لزوماً به معنای قطعی شدن دادوستد در آن ارقام نخواهد بود. به طور کلی، مظنه به دو بخش اصلی تفکیک می‌شود؛ مظنه خرید که بیانگر بالاترین نرخ پیشنهادی از سوی تقاضاکنندگان است و مظنه فروش که نشان‌دهنده پایین‌ترین نرخ اعلام‌شده توسط عرضه‌کنندگان سهم به شمار می‌رود. به عنوان نمونه، اگر بالاترین تقاضای ثبت‌شده برای یک سهم معین در سطح یک هزار تومان و مناسب‌ترین پیشنهاد عرضه در سطح یک هزار و ده تومان باشد، این دو رقم به عنوان بهترین مظنه خرید و فروش شناخته می‌شوند و تا زمانی که تطبیقی میان این سفارش‌ها صورت نگیرد، معامله‌ای رخ نخواهد داد. این مفهوم تفاوت آشکاری با قیمت آخرین معامله و همچنین قیمت پایانی دارد، چرا که قیمت پایانی بر اساس ضوابط بازار و میانگین وزنی تعیین می‌شود و قیمت آخرین معامله نشان‌دهنده نرخ نهایی دادوستد انجام‌شده است، در حالی که مظنه صرفاً یک پیشنهاد فعال به شمار می‌رود. معامله‌گران از بررسی مظنه‌ها در فرآیند تابلوخوانی برای ارزیابی لحظه‌ای عرضه و تقاضا، فاصله قیمت‌های پیشنهادی و عمق سفارش‌ها بهره می‌برند، هرچند تکیه صرف به این داده‌ها برای پیش‌بینی روند بازار کافی نیست زیرا امکان تغییر یا لغو سفارش‌ها پیش از اجرای نهایی وجود دارد.